Kalender

Hoe kan ik een behandeling weigeren als ik het zelf niet meer kan zeggen? Wat als ik dement word? Ik zou graag een orgaan doneren maar misschien ben ik al te oud? En hoe zit dat met euthanasie?

In een zorgvolmacht kan je vastleggen wie wat moet doen als jij het niet meer kan of wil. Je bankrekeningen, je medische zorgen, je betalingen, je belastingen, je huis, … Allemaal zaken die je daarin kunt regelen. Maar hoe zit dat in elkaar en wat is er nu precies mogelijk?

Advocaat Stijn Timmerman legt je in deze voordracht alles glashelder en stap voor stap uit!

Van 19.00 tot 20.00 uur overlopen we alle wilsverklaringen en hoe je die correct invult. Zo ken jij het verschil tussen zorgvolmacht en zorgplanning, weet je hoe je een behandeling kan weigeren, hoe een euthanasieprocedure verloopt …

Vanaf 21.00 uur maakt een LEIFarts dit concreter met verhalen en voorbeelden uit de praktijk.

Dieren zijn vaak van grote betekenis in ons leven. De clown die ons opvrolijkt, ons trouwe gezelschap, een bewegingscoach, luisterend oor, een sprankel leven in huis… Afscheid nemen van je dier, kan erg ingrijpend zijn! Toch komt daar weinig erkenning voor, want ‘je neemt toch gewoon een nieuwe?’

huisvandeMens is intensief bezig met levenseindezorg, afscheidsmomenten, rouwbegeleiding, troost en zingeving. In deze voordracht staan we stil bij rouw om een huisdier. Waarom verdient dit meer begrip? Wat zijn veelvoorkomende emoties of rouwreacties? Hoe kan je troost brengen als iemand een dier verliest?

Ontmoetingsmoment waarbij ouders ervaringen kunnen delen met elkaar en ondersteuning kunnen vinden.

Steeds vaker geven mensen zelf vorm aan een afscheidsmoment. Een uitdagende opdracht die veel voldoening kan geven. Alleen, hoe begin je daaraan…

Wil jij graag nadenken over je eigen afscheid? Je nabestaanden ontzorgen?

Of wil je graag een mooi afscheids-/herdenkingsmoment voor iemand anders uitwerken?

Lokale dichters brengen woorden voor mensen die in Brugge in eenzaamheid zijn gestorven. Vaak blijven hun levens grotendeels onbekend, zonder familie of nabestaanden om afscheid te nemen. Met hun teksten geven de dichters deze stadsgenoten alsnog een stem en een moment van aandacht. Niet om hun verhaal volledig te reconstrueren, maar om te erkennen dat ook deze levens betekenis hebben en niet onopgemerkt voorbij mogen gaan.

De koffietafel sluit aan op dat gebaar. Ze biedt ruimte om samen te zitten, na te praten en stil te staan bij wat we gehoord hebben. In een eenvoudige, gedeelde setting van koffie en brood ontstaat de mogelijkheid om gedachten uit te wisselen, of net om even in stilte aanwezig te zijn.